ਮਾਝੇ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਸ਼ੇਰਨੀ: ਤਰਨਤਾਰਨ ਦੀ ਬਲਜੀਤ ਕੌਰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਮੁਹਿੰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ

ਜਦੋਂ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਮੈਦਾਨ ‘ਤੇ ਉਤਰੇਗੀ, ਤਾਂ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿਚ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਂਅ ਗੂੰਜਣਗੇ। ਕਪਤਾਨ ਹਰਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਅੱਠ ਖਿਡਾਰੀ ਸੂਬੇ ਦੀ ਹਾਕੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਸਵੀਰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋ ਇਹ ਟੀਮ ਵਾਵਰੇ ਅਤੇ ਐਮਸਟਲਵੀਨ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਟੀਮਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹਾਕੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਖਿਡਾਰੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਮਿਲੋ 25 ਸਾਲਾ ਬਲਜੀਤ ਕੌਰ ਨੂੰ। ਮਾਝਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਤਰਨਤਾਰਨ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਜੰਗੀ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਪਿੰਡ ਕਾਕਾ ਕੰਡਿਆਲਾ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਿਡਫੀਲਡਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਖੇਡ ਰਹੀ, ਸਗੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹਰ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

16 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਐਮਸਟਰਡਮ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੀਤ ਵੱਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸਕ੍ਰੀਨ ‘ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਣਾ – ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਜਰਸੀ ਨੰਬਰ 64 ਪਹਿਨੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ (ਉਸਦਾ ਸਿਗਨੇਚਰ ਐਥਲੈਟਿਕ ਟੌਪ ਬਨ), ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੇਡ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਖਾਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਦੇਖੋਗੇ।

ਕਾਕਾ ਕੰਡਿਆਲੇ ਦੀ ਚੰਗਿਆੜੀ

2022 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ 43 ਸੀਨੀਅਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਖੇਡ ਚੁੱਕੀ ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਸਫ਼ਰ, ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ, ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਜਜ਼ਬਾ ਇੱਕ ਬੇਹਤਰੀਨ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਹਾਕੀ ਸਟਿੱਕ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਿਸੇ ਹਾਈ-ਟੈਕ ਅਕੈਡਮੀ ਜਾਂ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਖੋਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 2012 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਰੁਟੀਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਬਲਜੀਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਜ਼ਿਨ ਨੂੰ ਸਪੋਰਟਸ ਜੁੱਤੇ ਪਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਗੇਟ ‘ਤੇ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦੀ ਸੀ।

ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ, “ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?’ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਗਰਾਉਂਡ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।’ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ, ‘ਉਹ ਉੱਥੇ ਹਾਕੀ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।’ ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ – ਮੈਂ ਵੀ ਹਾਕੀ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।”

ਉਸ ਮਾਸੂਮ ਜ਼ਿੱਦ ਨੇ ਇੱਕ ਚੰਗਿਆੜੀ ਜਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਤਰਨਤਾਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਖੇਡ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ, ਬਲਜੀਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਜਨੂੰਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੁਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ, ਪਿਛਲੇ ਗੇਟ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚਲਾਓ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਹੋਰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਮਿਲ ਸਕਣ। ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸਮਾਜਿਕ ਉਮੀਦਾਂ ਅਕਸਰ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜਨੂੰਨ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦਿੱਤੀ।

ਇੱਕ ਮਿਡਫੀਲਡ ਜਨਰਲ ਦਾ ਉਭਾਰ

ਕਾਕਾ ਕੰਡਿਆਲਾ ਚ ਮੌਜੂਦ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਤੱਕ ਲੁਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। 2017 ਤੱਕ, ਉਸਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੋਣਕਾਰਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜੂਨੀਅਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲੀ। ਉੱਥੋਂ, ਉਸਦਾ ਵਾਧਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਸਿਰਫ਼ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੇ ਬਿਊਨਸ ਆਇਰਸ ਵਿੱਚ 2018 ਯੂਥ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਾਕਾ ਕੰਡਿਆਲਾ ਦੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ‘ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਡ ਹਸਤੀਆਂ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋਈ।

ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਸਟੈਂਡਬਾਏ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਾਹਰ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਪਈ। ਪਰ ਸੱਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦੀ ਰਹੀ। ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਖੇਡ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਐਲੀਟ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜੂਨ 2022 ਵਿੱਚ FIH ਹਾਕੀ ਪ੍ਰੋ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੀਨੀਅਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ – ਉਹ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ ਸੀ।

ਮਿਡਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਐਂਕਰਿੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 2023 ਮਹਿਲਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਇੰਡੀਆ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਾਰੀਅਰਜ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੱਕ, ਬਲਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਟੀਮ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।

ਬਲਜੀਤ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਡੀਅਨ ਆਇਲ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਲਿਮਟਿਡ (IOCL) ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਪ੍ਰੀਵਿਊ: ਗਤੀ, ਹਿੰਮਤ, ਅਤੇ ਯੂਰਪ

ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ 29 ਜੁਲਾਈ ਤੋਂ ਜਰਮਨੀ ਅਤੇ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਬਲਜੀਤ ਸਮੇਤ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ, ਪਿੱਚਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਭੀੜ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹਨ। ਪਰ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਉਸਦੀ ਰਣਨੀਤਕ ਸਮਝ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਕੋਚ ਹਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਫਾਰਵਰਡ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਵਿਸਫੋਟਕ ਗਤੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਟੀਮ ਦੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਗੋਲ-ਸਕੋਰਿੰਗ ਦੇ ਸੰਕਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਚ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਸੋਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਹਮਲਾਵਰ ਰਣਨੀਤੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। “ਸਾਡੀ ਟੀਮ ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ, ਬਹੁਤ ਊਰਜਾਵਾਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ,” ਉਸਨੇ ਟੀਮ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ। “ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਮਿਡਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾਵਰ ਪਹੁੰਚ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ, ਤੇਜ਼ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ‘ਤੇ ਹੈ।”

‘ਚੜਦੀ ਕਲਾ’ ਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋਏ

‘ਚੜਦੀ ਕਲਾ’ (ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚੇ ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਰਵੱਈਏ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ) ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ – ਇੱਕ ਸਟੈਂਡਬਾਏ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਹਾਸ਼ੀਏ ‘ਤੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੀਨੀਅਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਰਹਿਣ ਤੱਕ।

ਖੇਡ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਬਲਜੀਤ ਕੌਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅੰਕੜਿਆਂ, ਕੈਪਾਂ ਜਾਂ ਤਗਮਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਪੇਂਡੂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜਿਉਂਦਾ ਜਾਗਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਤਰਨਤਾਰਨ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਅਤੇ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਿੱਗਜਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੇਡ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬਲਜੀਤ ਕੌਰ ਮਹਿਲਾ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਰਜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਆਪਣਾ ਮੈਚ 16 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਦੇ ਐਮਸਟਲਵੀਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵੈਗਨਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਵਿਰੁੱਧ ਖੇਡੇਗੀ।