ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਰਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ। 69 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਿਆਂ, ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਜੁਲਾਈ ਵਿੱਚ ਗਲਾਸਗੋ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਿਆ।
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਡੈਬਿਊ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੇਟਲਿਫਟਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਟੀਚੇ ‘ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ। ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਿਲਾ ਵੇਟਲਿਫਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਹਰਜਿੰਦਰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਰਬੈਲ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿ ਰਾਜ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ‘ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
‘Sadda Punjab’ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਹਰਜਿੰਦਰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਬਦਲਾਅ, ਸੀਨੀਅਰ ਦਿੱਗਜਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਔਖਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਬਦਲਾਅ: ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਿੱਗਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ
28 ਜੁਲਾਈ, 2026 ਨੂੰ ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੇ ਗਲਾਸਗੋ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ 69 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ 227 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਵਾਗਤ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਕਈ ਸਮਾਗਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਜਿੰਦਰ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸਪੋਰਟਸ ਵਿਖੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ‘ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ।
11 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਫਾਇਨਟ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਟਰਾਇਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਐਲੀਟ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਿਕਵਰੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੈਲੰਡਰ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਚੁਣੌਤੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ: ਦੋ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਕਵਰੀ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਇੰਨੇ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਐਥਲੀਟ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੰਨਾ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਸੀ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਚੰਗੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੌਰਾਨ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ ਲਿਫ਼ਟ ਸਕੋਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ।”
ਪਰ ਕੁਆਲੀਫਾਇੰਗ ਟਰਾਇਲ ਪਾਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੇ ਰਾਹਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ; ਹੁਣ ਉਹ ਜਾਪਾਨ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਏਸ਼ੀਅਨ ਗੇਮਜ਼ ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਵੱਡਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਮੌਕਾ ਪਾ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਮੇਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਟੇਜ ‘ਤੇ ਆਪਣਾ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।”
ਦਬਾਅ-ਮੁਕਤ ਮਾਨਸਿਕਤਾ: ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਸਬਕ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਐਥਲੀਟਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦਾ ਭਾਰੀ ਦਬਾਅ ਝਿਜਕ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਰਜਿੰਦਰ ਦਾ ਨਜ਼ਰਿਆ ਉਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਾਨਸਿਕ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸੋਚ ਅਤੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਗਈ ਸੀ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾ ਸੋਚਣ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦਾ ਸੀ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਆਪਣਾ 100% ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਬਕ ਸਿੱਖਿਆ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਨਸਿਕ ਦਬਾਅ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਬਾਅ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਟੇਜ ‘ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।”
ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਆਜ਼ਾਦ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰਜਿੰਦਰ ਆਪਣੀ ਪੋਡੀਅਮ ਸਥਿਤੀ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਜਾਂ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਟੀਚਿਆਂ ‘ਤੇ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ‘ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ‘ਤੇ ਹੈ।
“ਮੈਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣਾ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਮੁੱਖ ਧਿਆਨ ਸਟੇਜ ‘ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ‘ਤੇ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਮੌਕਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।”
ਮੀਰਾਬਾਈ ਚਾਨੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਣਾ
ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਤੱਕ ਹਰਜਿੰਦਰ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਭਾਰਤੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਪਸੀ ਭਾਈਚਾਰੇ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਤੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਥੀ ਖਿਡਾਰਨ ਮੀਰਾਬਾਈ ਚਾਨੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਹਰਜਿੰਦਰ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਮੀਰਾਬਾਈ ਚਾਨੂ ਸਾਡੀ ਸੀਨੀਅਰ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਰਪਣ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਮੰਚ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਗੱਲ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।”
ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਵੇਟਲਿਫਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। “ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਲਈ ਸਾਡੀਆਂ ਚਾਰ ਮਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰਨਾਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਖਿਡਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਟੀਚਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਤਿਰੰਗੇ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਨਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।”
ਸਖ਼ਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਪੰਜੀਰੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਗਮੇ ਦੇ ਗਲੈਮਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੈ। 69 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੋਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਕੰਟ੍ਰੋਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੈਂਪ ਦੌਰਾਨ ਰਵਾਇਤੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਗਏ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ।
“ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਭਾਰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ‘ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨਪਸੰਦ – ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੰਜੀਰੀ ਅਤੇ ਪਿੰਨੀਆਂ ਬਣਾਏਗੀ।”
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹਰਜਿੰਦਰ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਫ਼ੋਨ ‘ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਅਭਿਆਸ ‘ਤੇ ਜਾਣ ਜਾਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਪੜਾਅ ‘ਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਨਤੀਜੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।”
ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। “ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਰਥਨ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਜਾਂ ਹਾਰਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ‘ਤੇ ਦਬਾਅ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘ਬੱਸ ਬਾਹਰ ਜਾਓ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਖੇਡੋ; ਜਿੱਤਣਾ ਅਤੇ ਹਾਰਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।’ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।”
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਰਜਿੰਦਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕੀ, ਪਰ ਘਰ ਤੋਂ NIS ਪਟਿਆਲਾ ਤੱਕ 45 ਮਿੰਟ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਨੇ ਇਸ ਫਾਸਲੇ ਨੂੰ ਕਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਨਾਭਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਮੈਹਸ ਦੀ ਕੁੜੀ ਜਾਪਾਨ ਵਿਚ ਕੁਝ ਖਾਸ ਸ਼ੋਅ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਹਰਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਮੰਚ ‘ਤੇ ਸੁਰਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਅਸਲ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ – ਮਜ਼ਬੂਤ ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦਾ, ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਹਿੰਮਤ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਆਪਣੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਇਹ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਧਿਆਇ ਲਿਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਔਰਤਾਂ ਦਾ 69 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਈਵੈਂਟ 27 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਨਾਗੋਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ।
Leave a Comment