ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ: ਦਰੋਣਾਚਾਰੀਆ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਕੋਚ ਪਰਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਵਿਰਾਸਤ

ਪੰਜਾਬ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਖੇਡ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਲਈ ਇੱਕ ਉਪਜਾਊ ਭੂਮੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੱਚੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ – ਇੱਕ ਕੋਚ ਜੋ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਉੱਤਮਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕੇ। ਡਾ. ਪਰਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾਣਮੱਤੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਕੋਚਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥ੍ਰੋਇੰਗ ਐਥਲੀਟਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੋਡੀਅਮ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।

ਡਾ. ਪਰਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਕੋਚਿੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੋਗਦਾਨ ਕੋਚਿੰਗ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ‘ਰੈਗੂਲਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ’ ਵਿੱਚ ਦਰੋਣਾਚਾਰੀਆ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੋਚ ਪਰਵੀਰ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਕਾਰੀ ਖੇਡ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸਪੋਰਟਸ, ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੈਂਪੀਅਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 31 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਏ। ਪੰਜਾਬ ਲਈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਾਜ ਜਿੱਥੇ ਖੇਡਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ – ਇਹ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਬਣੀ ਕੋਚਿੰਗ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਹੈ।

ਆਪਣੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਨਤਾ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੋਚ ਪਰਵੀਰ ਨੇ, ਇੱਕ ਸੱਚੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਇਕ ਵਾਂਗ, ਨਿਮਰਤਾ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰਾ ਸਿਹਰਾ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ:

“ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ… ਪਰ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਮੈਂ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਐਥਲੀਟਾਂ ਦਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।”

Saddapunjab.com ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,ਇਹ ਡਾ. ਪਰਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਪ੍ਰਤੀ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੇ ਜਨੂੰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੇਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਕਹਾਣੀ।

NIS ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਂਪ ਤੱਕ: ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦਾ ਜਨੂੰਨ

ਕੋਚ ਪਰਵੀਰ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਖੇਡ ਰਾਜਧਾਨੀ ਪਟਿਆਲਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀਆਂ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ 1991 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ NIS ਪਟਿਆਲਾ ਤੋਂ ਸਪੋਰਟਸ ਕੋਚਿੰਗ ਡਿਪਲੋਮਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1992 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ (SAI) ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਦੋ ਸਾਲ ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਦਮਨ ਅਤੇ ਦੀਵ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ, ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਮਾਣਮੱਤੇ ਐਥਲੈਟਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।

1999 ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਉਦੋਂ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ NIS ਪਟਿਆਲਾ ਵਾਪਸ ਪਰਤੇ, ਅਤੇ 2001 ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਦੇ ਕੋਚਿੰਗ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਹਿਲਾ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਆਪਣੀ ਅਣਥੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਵੀਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਪੋਰਟਸ ਕੋਚਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 2021 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਸਪੋਰਟਸ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਕੋਚਿੰਗ ਵਿਭਾਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਕਾਰੀ ਪੀਐਚਡੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

ਸੀਮਤ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਤੱਕ, ਪਰਵੀਰ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਚਿੰਗ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਕੋਚਿੰਗ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ:

“ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸਿਧਾਂਤ ਜਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਬਦਲਾਅ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ… ਬਦਲਾਅ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।”

‘ਮਿਡਾਸ ਟਚ’: ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਫੌਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ

ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ 25 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਕੋਚ ਪਰਵੀਰ ਨੇ ਕੱਚੇ, ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਐਥਲੀਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਐਥਲੀਟ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

• ਸੀਮਾ ਪੂਨੀਆ: ਪਰਵੀਰ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹੇਠ, ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋਅ ਦੀ ਇਸ ਦਿੱਗਜ ਖਿਡਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ (CWG) ਤਗਮਾ – 2006 ਮੈਲਬੌਰਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ – ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।
• ਹਰਵੰਤ ਕੌਰ: ਪਰਵੀਰ ਨੇ ਹਰਵੰਤ ਨੂੰ 2010 ਦਿੱਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋਅ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
• ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੂਨੀਆ: ਪਰਵੀਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ 2010 ਦੀਆਂ ਦਿੱਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
• ਤਜਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਤੂਰ: 2022 ਤੋਂ 2025 ਤੱਕ ਪਰਵੀਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਇਸ ਸ਼ਾਟ-ਪੁੱਟ ਦਿੱਗਜ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਦੇ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ।
• ਅੰਨੂ ਰਾਣੀ: ਪਰਵੀਰ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਹੇਠ, ਅੰਨੂ ਨੇ ਕਈ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜੇ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਜੈਵਲਿਨ ਥ੍ਰੋਅਰ ਬਣੀ (7ਵੇਂ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਰਹੀ), 2022 CWG ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ 2023 ਹਾਂਗਜ਼ੂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
• ਰੋਹਿਤ ਯਾਦਵ: ਪਰਵੀਰ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਹੇਠ, ਰੋਹਿਤ ਯਾਦਵ ਨੇ ਜੂਨ ਵਿੱਚ 87.05 ਮੀਟਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਥਰੋਅ ਸੁੱਟਿਆ – ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥ੍ਰੋਅ ਸੀ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੈਂਪੀਅਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਿਆਂ, ਕੋਚ ਪਰਵੀਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ:

“ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਐਥਲੀਟਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਚਿੰਗ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਐਥਲੀਟ ਹਨ। ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੋਂ, ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇਖੀ ਹੈ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਹੈ… ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਐਥਲੀਟ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਐਥਲੀਟਾਂ ਦਾ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ।”

ਪਰਵੀਰ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ:

“ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ‘ਮਿਸ਼ਨ ਪੂਰਾ’ ਹੋਣ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਯਾਤਰਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਹਰ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ: ‘ਅਗਲੀ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਕਰਾਂਗਾ…’ ਅੱਜ ਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।”

ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਵਿਕਾਸ: ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਕੋਚਿੰਗ ਦੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨਾ

ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ “ਵਿਸ਼ਵ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਲੈਵਲ 3 ਲੈਕਚਰਾਰ” ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ – ਜਿਸ ਦੇ ਤਹਿਤ ਉਹ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ, ਥਾਈਲੈਂਡ ਅਤੇ ਭੂਟਾਨ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਚਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਏਸ਼ੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ – ਡਾ. ਪਰਵੀਰ ਦਾ ਦਿਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਧੂੜ ਭਰੇ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਐਥਲੀਟਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਫੰਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਲੜਾਈ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

“ਜੇ ਮੈਂ ਪੰਜਾਬ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਹੈ… ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਘਾਟ ਹੈ… ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।”

ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਰਵੀਰ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿਖਲਾਈ ਸਹੂਲਤਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ:

“ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਹਿਸੀਲ ਜਾਂ ਤਾਲੁਕਾ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸਿਖਲਾਈ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।”

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਕੋਚਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੋਚਿੰਗ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰੀਅਰ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਲੋੜ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:

“ਕੋਚ ਸਿੱਖਿਆ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ… ਸਾਡੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ। ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਕੋਚਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਹੈ।”

ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ: ਡੋਪਿੰਗ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਧਰਮ ਯੁੱਧ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਐਥਲੈਟਿਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੋਚ ਪਰਵੀਰ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਡੋਪਿੰਗ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਬੁਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ। ਪਰਵੀਰ ਲਈ, ਇਹ ਲੜਾਈ ਘਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਐਥਲੀਟ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟਰੈਕ ‘ਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ:

“ਚਾਹੇ ਪੰਜਾਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਹਿੱਸਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਸਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ – ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਅਤੇ ਸਮਝਾਉਣਾ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ… ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਚੀਜ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨਾ।”

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਖ਼ਤ ਵਿਦਿਅਕ ਢਾਲ, ਜੋ ਸਖ਼ਤ ਟੈਸਟਿੰਗ ਅਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਰਹਿਤ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਚੈਂਪੀਅਨ ਸਾਫ ਸੁਥਰੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੁਆਰਾ ਘੜੇ ਜਾ ਸਕਣ।

ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ: ਜਨੂੰਨ ਅਤੇ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ

ਕੋਚ ਪਰਵੀਰ ਨਿਰੰਤਰ ਸਿੱਖਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਐਥਲੀਟਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸਪੋਰਟਸ, ਪਟਿਆਲਾ ਨਾਲ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹੁਣ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਡਿਪਟੀ ਚੀਫ਼ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਾ. ਪਰਵੀਰ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡ ਦਿਵਸ (29 ਅਗਸਤ) ‘ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਦਰੋਣਾਚਾਰੀਆ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਬੇਰੋਕ ਜਾਰੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਉਭਰਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੋਚਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, “ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਜਨੂੰਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕੋਚਿੰਗ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕਰਦੇ ਰਹੋ… ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਧਿਐਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਪਨਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।”

ਪੰਜਾਬ ਲਈ ਇਹ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਡਾ. ਪਰਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕੋਚ ਨਹੀਂ ਹਨ – ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਸੰਵਾਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਐਥਲੈਟਿਕ ਮਾਣ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹਨ।