ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਸੁਪਰਸਟਾਰ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਆਪਣੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਲਾ ਅਤੇ ਜਨੂੰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਾਦੀ, “ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ”, ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਨੇਮਾ ਜਗਤ ਵਿੱਚ “Dancing Lily of Punjab” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਸੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਾ ਦਰਦ, ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਸਫ਼ਲਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ

ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਦਾ ਜਨਮ 2 ਫਰਵਰੀ 1932 ਨੂੰ ਅਣਵੰਡੇ ਭਾਰਤ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਈਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ 12 ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਕਲਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਰਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਨੱਚਣ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਸੀ।
ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਾਹੌਰ ਫ਼ਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੇਂਦਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤੀ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰੀਨ ਡਾਂਸ ਕਲਾ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ‘ਡਾਂਸਿੰਗ ਲਿਲੀ’ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਫ਼ਰ

ਸਾਲ 1946 ਵਿੱਚ, ਚਾਂਦ ਨੇ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਿਨੇਮਾ ਸਫ਼ਰ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਕਹਾਂ ਗਏ’ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਚਰਚਿਤ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ‘ਪੋਸਤੀ’, ‘ਕੌਡੇ ਸ਼ਾਹ’, ‘ਮੁਟਿਆਰ’, ‘ਸ਼ਾਹ ਜੀ’, ‘ਪਗੜੀ ਸੰਭਾਲ ਜੱਟਾ’, ‘ਵਣਜਾਰਾ’, ‘ਬਿੱਲੋ’, ‘ਪਰਦੇਸੀ ਢੋਲਾ’ ਅਤੇ ‘ਪਰਦੇਸਨ’ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ।
ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਿੱਚ ਸੀ ਜੋ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀਲ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੱਚਣ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਸਦਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ‘ਡਾਂਸਿੰਗ ਲਿਲੀ ਆਫ਼ ਪੰਜਾਬ’ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਮਿਲਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਦੋਂ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਦਾ ਦੁਖਾਂਤ ਵਾਪਰਿਆ।
ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਬੰਬਈ ਦਾ ਸਫ਼ਰ

1947 ਦੀ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਵੰਡ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬੰਬਈ (ਮੁੰਬਈ) ਆਉਣਾ ਪਿਆ। ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਰੋ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਲੱਭਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਬਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਤੱਕ ਲੁਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕੀ।
ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਦੀ ਪਾਰਖੂ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਬ੍ਰੇਕ

ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਉਦੋਂ ਬਦਲੀ ਜਦੋਂ ਸ਼ੋਅਮੈਨ ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਪਈ। ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸਿਕ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਬੂਟ ਪੋਲਿਸ਼’ (1954) ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨ ਜੋ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਮਿਜ਼ਾਜ ਪਰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਰੋਲ ਲਈ ਲਗਭਗ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੇ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਨੇ ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ‘ਕਮਲਾ ਦੇਵੀ’ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤੋਂ-ਰਾਤ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਪਰਦੇਸੀ’, ‘ਦੁਸ਼ਮਨ’, ‘ਸ਼ਰਵਣ ਕੁਮਾਰ’ ਅਤੇ ‘ਅਦਾਲਤ’ ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਯਾਦਗਾਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਨਿਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾ ਰਿਸ਼ਤਾ

ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਦੀ ਨਿਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਵਾਲੀ ਰਹੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਆਹ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨਿਰੰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਿਆ ਅਤੇ 1954 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, 1955 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘ ਭਵਨਾਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘ ਭਵਨਾਨੀ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਬੇਟੀ ਟੋਨੀਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੇਟਾ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭਵਨਾਨੀ। ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭਵਨਾਨੀ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਗੀ ਦਾਦੀ ਸੀ। ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਕਸਰ ਇੰਟਰਵਿਊਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਟਾਈਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਕਲਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਤੋਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਸੋਨਮ ਕਪੂਰ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ

ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੋਨਮ ਕਪੂਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ। ਦਰਅਸਲ, ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਅਤੇ ਸੋਨਮ ਕਪੂਰ ਦੀ ਨਾਨੀ (ਸੁਨੀਤਾ ਕਪੂਰ ਦੀ ਮਾਂ) ਸਕੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸਨ। ਇਸ ਨਾਤੇ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੋਨਮ ਕਪੂਰ ਦੂਰ ਦੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੱਥ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਕਈ ਵੱਡੇ ਸਿਤਾਰੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਿਰਾਸਤ

ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਭਾਵੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀ ਸਟਾਰਡਮ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਮਦਾਰ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਹਰ ਕੋਈ ਕਾਇਲ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਪਰਦੇਸੀ’, ‘ਗੁਲਸਨੋਬਰ’, ‘ਬਸੰਤ ਬਹਾਰ’ ਅਤੇ ‘ਦੁਸ਼ਮਣ’ ਵਰਗੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯਾਦਗਾਰੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ, ਜਿਸ ਸਦਕਾ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਬਣੀ।
ਅਧੂਰੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਸਮਾਂ

ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੇਟਾ ਜਗਜੀਤ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜਗਜੀਤ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਦੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੇਟੇ ਨੇ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਤੇ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਨੇ 28 ਦਸੰਬਰ 2008 ਨੂੰ ਇਸ ਫ਼ਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਰਣਵੀਰ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ‘ਬੈਂਡ ਬਾਜਾ ਬਾਰਾਤ’ ਨਾਲ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਐਂਟਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਦੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਠੀਕ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੀ। ਅੱਜ ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਜੋ ਮੁਕਾਮ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਦੀ ਦੇ ਉਸੇ ਅਧੂਰੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੰਡ ਦੇ ਦਰਦ, ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਕਲਾ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਪਿਆਰ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ‘ਡਾਂਸਿੰਗ ਲਿਲੀ ਆਫ਼ ਪੰਜਾਬ’ ਨੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਤੱਕ ਜੋ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਨਵੇਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਹੈ। ਰਣਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪਿੱਛੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਦੀ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਫ਼ਿਲਮੀ ਪਿਛੋਕੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਂਦ ਬੁਰਕੇ ਨੇ ਬੜੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਸਿਰਜਿਆ ਸੀ।



Leave a Comment