ਸੇਵਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ

1994 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਦੀ “Komal Library” ਸਥਾਨਕ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਮਾਹੌਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਹਿਜ ਕੌਰ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਭਗਤ ਬਰਜ਼ੁੱਲਾ ਸਥਿਤ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ਼ਹੀਦ ਬੁੰਗਾ ਸਾਹਿਬ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ‘Komal Library’ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ।

ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਾਹੌਲ, ਪੜ੍ਹਾਈ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਸਹੂਲਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਹਿਜ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਘੰਟੇ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਸੀ।

ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ, ਉਸਨੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਵਲੰਟੀਅਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਰੀਡਿੰਗ ਸੈਸ਼ਨ, ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮ ਅਤੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ (Psychology) ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸਹਿਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਸਰੋਤ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।”

Komal Library ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ

ਕੋਮਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। 1994 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਉੱਘੇ ਸਿੱਖ ਵਿਦਵਾਨ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਕੋਮਲ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਕੋਮਲ ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਰਦੂ ਅਖ਼ਬਾਰ ‘ਕਰਮਵੀਰ’ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। 1992 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਪਬਲਿਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਉਹੀ ਸਥਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗਿਆਨ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ।

ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਇੰਚਾਰਜ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਮਕਸਦ ਸਰਲ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲੇ।”

ਜਦੋਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੌਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਿੱਦਿਅਕ ਅਦਾਰੇ ਅਕਸਰ ਬੰਦ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ। ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ DNN24 ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, “ਇਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣੀ।”

ਇਸ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੇ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਾਹੌਲ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸਰੋਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਦੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਕਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅੱਜ ਡਾਕਟਰ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਸਿਵਲ ਸਰਵੈਂਟ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਮੇਤ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਕਸ਼ਮੀਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ

ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਬੰਦ ਪਏ ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੋਬਾਈਲ ਸਕ੍ਰੀਨਾਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅੱਜ ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਹਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਉਂਗਲਾਂ ‘ਤੇ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਅਜੇ ਵੀ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਆਦਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।”

ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਜਗਜੀਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਅਸੀਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 15 ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਕਦ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਿਰਫ਼ ਇਨਾਮ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨਾ ਸੀ।”

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਇੱਕ ‘ਡਿਜੀਟਲ ਡੀਟੌਕਸ’ (Digital Detox) ਸੈਸ਼ਨ ਵੀ ਆਯੋਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਗਜੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, “ਅਸੀਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਫ਼ੋਨ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਪੜ੍ਹਨ, ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੈਸ਼ਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਤਾਜ਼ਗੀ ਭਰਿਆ ਅਨੁਭਵ ਹੈ।”

ਸਿਰਫ਼ ਰੀਡਿੰਗ ਰੂਮ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਕੇਂਦਰ

ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੋਮਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਵੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਸਾਖੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ‘ਖ਼ਾਲਸਾ ਵੀਕ’ (Khalsa Week) ਆਯੋਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਮਰ ਵਰਗ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲੈਕਚਰ, ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਪੇਂਟਿੰਗ, ਲੇਖ ਰਚਨਾ, ਡਿਬੇਟ, ਕੁਇਜ਼ ਅਤੇ ਖੇਡ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਗਜੀਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਸਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਬੌਧਿਕ, ਨਿੱਜੀ, ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।”

ਸਹਿਜ ਕੌਰ ਨੇ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ, “ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਖ਼ਾਲਸਾ ਵੀਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਗਈ, ਮੈਂ ਵਲੰਟੀਅਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਯੋਜਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਛੋਟੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਕੂਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।”

ਸਹਿਜ ਲਈ ਕੋਮਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਬਣੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲਿਆਂ, ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ‘ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਬਾਤਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।”

ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ

ਕੋਮਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਮੁਫ਼ਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਅੱਜ ਸਫ਼ਲ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਫੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨਵੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸਮੱਗਰੀ ਖ਼ਰੀਦਦੀ ਹੈ। ਜਗਜੀਤ ਨੇ DNN24 ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, “ਇਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੈਲਫਾਂ ‘ਤੇ ਹਰ ਕਿਤਾਬ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।”

ਆਪਣੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੋਮਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਕੋਮਲ ਦੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।