ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ ਦਮਨੀਤ ਸਿੰਘ

ਕੁਝ ਬੱਚੇ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਚ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦਮਨੀਤ ਸਿੰਘ ਤਾਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਹੋਏ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਉਸਨੂੰ NIS ਪਟਿਆਲਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਬਲਦੇਵ ਖੁਦ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ‘ਪੋਲ ਵਾਲਟ’ ਖਿਡਾਰੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਵੀ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਦਮਨੀਤ ਲਈ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਕੰਪਲੈਕਸ ਹੀ ਸੀ-ਉਹ ਉੱਥੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਵੇਖਦਾ, ਟਰੈਕ ‘ਤੇ ਦੌੜਦੇ ਸਪਾਈਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਦਾ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਦੀ ਲੈਅ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਬਰਨਾਲਾ ਦਾ ਉਹੀ ਬੱਚਾ ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਜਰਸੀ ਪਾ ਕੇ ਉਤਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਮੋੜ ਵੀ ਹੈ।

ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਦਮਨੀਤ ਇੱਕ ਦੌੜਾਕ (sprinter) ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵੀ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਇਹ 2012-13 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕੋਚ ਸੁਖਰਾਜ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸਰੀਰਕ ਗਠਨ ‘ਥ੍ਰੋ’ (ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਾਂ) ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਢੁਕਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਆਖਿਰਕਾਰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।

ਦਮਨੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਮੈਨੂੰ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਪ੍ਰਿੰਟ ਵਾਂਗ ਦੌੜਨਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ”

ਮਜ਼ਾਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਚੋਣ ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਾਬਤ ਹੋਈ।

ਹੁਣ, ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ, ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਮੁੜ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਮਨੀਤ ਸਿੰਘ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਇਵੈਂਟ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਾਪਸੀ ਵੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਪੁਰਸ਼ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਵਜੋਂ ਚੰਦਰੋਦਯਾ ਨਰਾਇਣ ਸਿੰਘ ਨੇ 2014 ਦੀਆਂ ਇੰਚੀਓਨ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ।

ਇਸ ਲਈ ਦਮਨੀਤ ਲਈ ਨਾਗੋਯਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਬੱਚਾ ਬਣ ਕੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਗਰਾਊਂਡ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਲਈ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਸੀ।

ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਐਥਲੀਟ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣਾ ਈਵੈਂਟ ਲੱਭਿਆ

ਦਮਨੀਤ ਇੱਕ ਐਥਲੈਟਿਕ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਬਲਦੇਵ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਪੋਲ ਵਾਲਟਰ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਗੁਰਮੀਤ ਡੇਕਾਥਲੋਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

ਪਰ ਉਸਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਖ ਵੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਖੇਡ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ। ਦਮਨੀਤ ਨੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ 10ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੀ ਬੋਰਡ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ 9 CGPA ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੈਦਾਨ ‘ਤੇ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰਕ ਗੁਣ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।

ਕੋਚ ਸੁਖਰਾਜ ਸਿੰਘ, ਜਿਸਨੇ NIS ਪਟਿਆਲਾ ਤੋਂ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ PhD ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਫਟ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦਮਨੀਤ ਸਿਰਫ 10 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।

ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਪੁਸ਼ਟੀ 2014 ਦੇ ਜੂਨੀਅਰ ਨੈਸ਼ਨਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੋਰ ਖੇਡ ਪ੍ਰਯੋਗ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਆਇਆ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਪਛਾਣ ਮਿਲੀ।

ਨੈਰੋਬੀ ਵਿੱਚ 2017 IAAF ਵਿਸ਼ਵ U18 ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ, ਦਮਨੀਤ ਨੇ 5 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਯੂਥ ਹੈਮਰ ਨਾਲ 74.20 ਮੀਟਰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।

ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੀ। ਉਹ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਗਲੋਬਲ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿਫੂ ਵਿੱਚ 2018 ਏਸ਼ੀਅਨ ਜੂਨੀਅਰ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਪਰ ਫਿਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਿੱਸਾ ਆਇਆ।

ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ

ਜੂਨੀਅਰ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹੈਮਰ (hammer) ਵੱਲ ਵਧਣਾ ਕੋਈ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸੀਨੀਅਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹੈਮਰ ਦਾ ਭਾਰ 7.26 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜੂਨੀਅਰ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ 5 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 2.26 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਦਮਨੀਤ ਲਈ ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਣ ਗਈ। ਲਗਭਗ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਿਹਾ। ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤਣ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਆਮ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗੀਆਂ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਖੜੋਤ ਆਈ। ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਣਹਾਰ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਬਿਆਨ ਇਸਦੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

“ਲਗਭਗ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ, ਸੱਟਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਸਵੇਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ… ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ‘ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਗੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ।” ਆਖਰਕਾਰ, 2025 ਅਤੇ 2026 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਇਸ ਉਡੀਕ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।

ਦਮਨੀਤ ਸਿੰਘ – ਅੰਕੜੇ

ਪੜਾਅ / ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੂਰੀ / ਪ੍ਰਾਪਤੀ

2017 ਵਿਸ਼ਵ ਅੰਡਰ-18 ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 74.20 ਮੀਟਰ – ਚਾਂਦੀ

2018 ਏਸ਼ੀਅਨ ਜੂਨੀਅਰ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 74.08 ਮੀਟਰ – ਚਾਂਦੀ

2025 ਇੰਡੀਅਨ ਓਪਨ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਮੀਟ 69.87 ਮੀਟਰ

2025 ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਤਰ-ਰਾਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 69.25 ਮੀਟਰ

2026 ਇੰਡੀਅਨ ਓਪਨ ਥ੍ਰੋ ਮੁਕਾਬਲਾ 70.64 ਮੀਟਰ

2026 ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਤਰ-ਰਾਜ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 69.72 ਮੀਟਰ – ਸੋਨਾ

ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ 69.72 ਮੀਟਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਕੜਾ 70.64 ਮੀਟਰ ਸੀ।

ਮਾਰਚ 2026 ਵਿੱਚ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਖੇ ਹੋਏ ‘ਇੰਡੀਅਨ ਓਪਨ ਥ੍ਰੋ ਮੁਕਾਬਲੇ’ ਦੌਰਾਨ ਦਮਨੀਤ ਨੇ 70 ਮੀਟਰ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੀਨੀਅਰ ਈਵੈਂਟ ਲਈ ਉਸਦੀ ਲੰਬੀ ਤਿਆਰੀ ਆਖਰਕਾਰ ਰੰਗ ਲਿਆ ਰਹੀ ਸੀ।

ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਸੰਗਰੂਰ ਵਿੱਚ 68.37 ਮੀਟਰ ਦੀ ਥ੍ਰੋ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਰਜ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਰਾਂਚੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ‘ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਕੱਪ’ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ 67.62 ਮੀਟਰ ਥ੍ਰੋ ਕਰਕੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਅਤੇ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ‘ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਤਰ-ਰਾਜੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ’ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 69.72 ਮੀਟਰ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਅੰਕੜੇ ਹੁਣ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਸਨ।

ਸਟੀਵ ਲੇਮਕੇ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਹਿਮ ਬਦਲਾਅ ਵੀ ਸੀ। 2024 ਵਿੱਚ, ਦਮਨੀਤ ‘ਰਿਲਾਇੰਸ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਸਪੋਰਟਸ’ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸੰਪਰਕ ਅਮਰੀਕੀ ਕੋਚ ਸਟੀਵ ਲੇਮਕੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ‘ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ’ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਤਕਨੀਕੀ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਰਾਤੋਂ-ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਆਈ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦਮਨੀਤ ਨੂੰ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਢਲਣ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਡੇਢ ਸਾਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਿਆ।

ਦਮਨੀਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਉਸ ਤਕਨੀਕ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਮੈਂ ਆਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਢਲਣ ਵਿੱਚ ਡੇਢ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ।”

ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸੈੱਟਅੱਪ ਅਤੇ ਥ੍ਰੋ ਦੌਰਾਨ ਹਥੌੜੇ ਨੂੰ ਘੁਮਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।

“ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕ ਮੈਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਪਕੜ ਨਾਲ ਹਥੌੜੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵਿੰਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।”

ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਹਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਕਨੀਕੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫਰਕ ਲਿਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਮਨੀਤ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ।

“ਮੈਂ 2024 ਵਿੱਚ“ਮੈਂ 2024 ਵਿੱਚ ਰਿਲਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਚ ਸਟੀਵ ਲੇਮਕੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਜਿੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸੈੱਟਅੱਪ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕ ਨਾ ਬਦਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਉੱਥੇ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ।” ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਉਸਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਬਕ ਹੈ।

ਜਿਸ ਐਥਲੀਟ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ ਉਹ ਉਹੀ ਦਮਨੀਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸਨੇ 9 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਜੂਨੀਅਰ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਥ੍ਰੋ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਜਣਾ ਪਿਆ।

ਪੰਜਾਬੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਬਰਕਰਾਰ ਹਨ

ਇਲੀਟ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਕਨੀਕੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦਮਨੀਤ ਦਾ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਰਲ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਦੋਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਦੋਂ ਤਰੱਕੀ ਹੌਲੀ ਸੀ।

ਉਹ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਦੇਸੀ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੋਜਨ ਪਸੰਦ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਐਥਲੀਟ ਦੀ ਨਾਪ-ਤੋਲ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਡਾਈਟ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇੱਕ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀ ਘਰ ਦੀ ਰਸੋਈ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਤੰਦੂਰੀ ਚਿਕਨ, ਮੱਝ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਸਰਸੋਂ ਦਾ ਸਾਗ ਫੈਂਸੀ ਡਾਈਟ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਖੇਡ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਹੈਂਡਲ ‘ਤੇ ਲਿਖਿਆ, “ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੰਚ ‘ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਜਰਸੀ ਪਹਿਨਣ ਤੱਕ ਦਾ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਘਰ ਦੇ ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।”

ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਚੋਣ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਕਿਉਂ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਟ੍ਰੇਨਿਗ ਸੈਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ। ਹੁਣ ਇਹ ਜਰਸੀ ਇਸਨੂੰ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਵੇਗੀ।

ਹੁਣ, ਨਾਗੋਆ

ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਮਨੀਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।

ਚੀਨ ਦੇ ਵਾਂਗ ਚੀ ਨੇ 2023 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 2024 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 75.40 ਮੀਟਰ ਰਿਹਾ। ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਸ਼ੋਤਾ ਫੁਕੁਦਾ 74.57 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸੁਖਰੋਬ ਖੋਦਿਆਏਵ ਦਾ ਨਿੱਜੀ ਸਰਵੋਤਮ 78.22 ਮੀਟਰ ਹੈ।

ਦਮਨੀਤ ਦਾ ਨਿੱਜੀ ਸਰਵੋਤਮ 70.64 ਮੀਟਰ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਕ ਸੰਦਰਭ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸਰਕਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਕ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਦਮਨੀਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਈ ਸਾਲ ਇਹ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਹਨ ਕਿ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿੱਧੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਜੂਨੀਅਰ ਤਮਗਾ, ਲੰਮਾ ਸੀਨੀਅਰ ਬਦਲਾਅ, ਸੱਟਾਂ, ਤਕਨੀਕ ਵਿੱਚ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਵਾਪਸੀ-ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਮਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਕਾਫ਼ੀ ਸਧਾਰਨ ਹੈ।

“ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਲਈ ਇੱਕ ਤਮਗਾ ਘਰ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂ।”

ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ NIS ਪਟਿਆਲਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਵੇਰਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖ਼ਿਰ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਜਾਣਗੀਆਂ।

ਉਹ ਕਿਸ਼ੋਰ ਜਿਸਨੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੌੜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇੱਕ ਦੌੜਾਕ ਵਾਂਗ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਰਕਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਿੰਨੀ ਦੌੜ, ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਅਤੇ 2017 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਜੂਨੀਅਰ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਐਥਲੀਟ ਨੂੰ ਸੀਨੀਅਰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਦਹਾਕਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।

ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੈਮਰ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਐਥਲੀਟ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ – ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰ ਕੋਈ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਮਨੀਤ ਸਿੰਘ ਲਈ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸੱਤ ਸਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਏ। ਨਾਗੋਆ ਵਿੱਚ ਸਕੋਰਬੋਰਡ ‘ਤੇ ਨੰਬਰ ਬਾਕੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੇਗਾ।

ਬਾਕੀ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਿਖੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ – ਬਰਨਾਲਾ ਵਿੱਚ, NIS ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਖੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੱਟਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ “ਸ਼ਾਂਤ ਸਵੇਰਾਂ” ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।

ਹੁਣ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਜਿਸਨੂੰ ਦੌੜਨ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਸਾਰਥਕ ਬਣਾਉਣ, ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਨਾਮ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਆਈਚੀ-ਨਾਗੋਆ 2026 ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਹੈਮਰ ਥ੍ਰੋ ਫਾਈਨਲ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, 25 ਸਤੰਬਰ, 2026 ਨੂੰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।