ਪੱਗ, ਪੈੱਗ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ!

ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸੁਮੇਲ

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ “ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ” ਦੀ ਗੂੰਜ ਘੁਲੀ ਮਿਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਅਜਿਹੇ ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਸਲ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਨ, ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਥੋੜੀ ਹਾਜ਼ਰ ਜਵਾਬੀ ਨਾਲ, “ਪੱਗ, ਪੈੱਗ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ” ਦੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤਾਂ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਤੱਤ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਓ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਊਰਜਾਵਾਨ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲਵਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ “ਕਾਕਾ ਜੀ” ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੱਗ:

ਵਾਹ, ਪੱਗ! ਇਹ ਕੋਈ ਆਮ ਸਿਰ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਸੱਜਣ ਦਾ ਤਾਜ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪੱਗ ਸਿਰਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਮਾਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੱਚਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਹੈ। ਪੱਗ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਹੈ – ਇਹ ਇੱਕ ਕਲਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਨੇਵੀ ਬਲੂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਾਹੀ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਕੇਸਰੀ ਵਰਗੇ ਜੀਵੰਤ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਜੋ ਨਿਓਨ ਹਰੇ ਵਰਗੇ ਚਟਕ ਰੰਗ – ਇੱਕ ਪੱਗ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਦਿਨ ਲਈ ਉਸਦੇ ਮੂਡ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਕਾਰ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੱਗ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਚ ਇਹ ਗੱਲ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸੱਚ ਹੈ! ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਸਿੰਘ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਮੀਟਰ ਕੱਪੜਾ ਨਹੀਂ ਲਪੇਟਦਾ; ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ। 7 ਮੀਟਰ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਪੇਟਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਲਈ ਤਾਜ ਬਣਾਉਣ ਜਿਹਾ ਹੈ – ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਇੱਕ ਸਿੰਘ ਹੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੱਗ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਕੁੜਤਾ-ਪਜਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ – ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਹੀਰੋ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਨਾ ਭੁੱਲੋ – ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਏਵੀਏਟਰ ਐਨਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਧੂ ਸਵੈਗ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ।

ਪੈੱਗ:

ਹੁਣ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਪੈੱਗ ਬਾਰੇ – ਜਿੱਥੇ ਨਜ਼ਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਦਾ ਮੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੋ ਸਮੂਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਸਿੰਗਲ ਮਾਲਟ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਬਲੈਂਡਡ ਸਕਾਚ ਪ੍ਰੇਮੀ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਸੰਦ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਵੁਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬਹਿਸ ਅਕਸਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ! ਪਟਿਆਲਾ ਪੈੱਗ—ਇਸਦੀ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਮ ਡਰਿੰਕ ਤੋਂ ਦੁੱਗਣਾ ਸਾਈਜ਼ ਵਾਲਾ ਇਹ ਪੈੱਗ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਦਾਰਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਟਿਆਲਾ ਪੈੱਗ ਇਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਆਮ ਸ਼ਾਟ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ!

ਸਿੰਗਲ ਮਾਲਟ ਕਲੱਬਰ ਅਕਸਰ ਬਲੈਂਡਡ ਸਕਾਚ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ – ਭਾਵੇਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੀ ਸਹੀ। ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਬਲੂ ਲੇਬਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਲੇਨਲਿਵੇਟ, ਸਿੱਧਾ ਪੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸੋਡਾ ਪਾ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਹਾਸੇ, ਦਿਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂਬਾਤਾਂ ਅਤੇ ਡਰਿੰਕ ‘ਤੇ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਇਹ ਡਰਿੰਕ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮੂਡ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਕੰਪਨੀ ਹੈ!

ਅਤੇ ਫਿਰ, ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ, ਕੁਝ ਦਲੇਰ ਲੋਕ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ – ਜੋ ਇਸਨੂੰ “ਨੀਟ” (ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਮਿਲਾਵਟ ਦੇ) ਆਰਡਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਾ ਪਾਣੀ, ਨਾ ਸੋਡਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਚੀਜ਼। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਂਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਡ੍ਰਿੰਕ੍ਸ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੇਦਾਗ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਛਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬ / ਪੰਜਾਬੀ :

ਸਾਡੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਸਿੱਖ ਸੱਜਣਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਨਰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਹਿਰਨ ਜਾਂ ਤਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਅੱਜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹਸ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ SUV ਗੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ – ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਬਾਘ ਜਾਂ ਤੇਂਦੁਏ ਦੀ ਇੱਕ ਝਲਕ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਮਜ਼ੇ ਬਾਰੇ ਹੈ।

ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ, ਮੁੱਢਲੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੈਮਰਾ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੇ ਵਿਵਹਾਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਸੀਆਂ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਸਾਹਸੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਰੇਂਜਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹੁਣ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ (ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਿਰਨਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ ਹੈ), ਕੁਦਰਤ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਸੱਜਣ:

ਗਲਤ ਨਾ ਹੋਵੋ; ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੋ ਕਿ “ਪੱਗ -ਪੈਗ-ਪਗ” ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਇਹ ਸੱਜਣ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੈਲੀ, ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ, ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਡਾਲਰ ਦੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਫਲ ਲੋਕ ਹਨ।

ਵੀਕਐਂਡ ‘ਤੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਕੱਪੜਿਆਂ – ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁੜਤਾ-ਪਜਾਮਾ ਜਾਂ ਪਠਾਣੀ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਓਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੱਗ ਭਗਵੇਂ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਿੰਦੀ ਬੋਲਣ ਵੇਲੇ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਲੜਖੜਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਇਸ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਦਿਆਲੂ ਦਿਲ ਹੈ – ਉਹ ਨਿਮਰ, ਸਾਦਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਰ ਹੈ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਸੱਜਣ – ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪੂਜਾ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਹੋਵੇ – ਹਰ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਗ (ਪਗੜੀ), ਪੈੱਗ (ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਗਲਾਸ), ਅਤੇ ਪਗ (ਕੁੱਤਾ) – ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਕੱਠੇ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਹੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਕਿ ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹਨ।

ਨੋਟ – ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ ਸਿਹਤ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹੈ।