ਛੱਤ ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਕਹਾਣੀ; ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਕੈਨੇਡਾ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੋਰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਨੇ ਬਦਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ, ਲਗਾਤਾਰ ਅਭਿਆਸ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਖਿਡਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਅੱਗੇ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਉਹੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਜਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਨਮਨ ਧੀਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਹੈ।
ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ਅਤੇ ਮੁਹੱਲੇ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਨਮਨ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਹੁਣ ਭਾਰਤੀ ਸੀਨੀਅਰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਚੋਣ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਤਾਅਨੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਛੱਡਣ ਤੱਕ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੇ। ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਲਗਨ ਸਦਕਾ ‘ਨਮਨ’ ਨੇ ਹਰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮਨਵਾਇਆ।
ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ (ਬੀਸੀਸੀਆਈ) ਵੱਲੋਂ 15 ਮੈਂਬਰੀ ਭਾਰਤੀ ਸੀਨੀਅਰ ਟੀਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਨਮਨ ਧੀਰ ਦੇ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਪਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਸ਼ੁਭਮਨ ਗਿੱਲ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ। ਇਸ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ 26 ਸਾਲਾ ਆਲਰਾਊਂਡਰ ਨਮਨ ਧੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਥਾਂ ਮਿਲੀ। ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਖਿਡਾਰੀ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੀਨੀਅਰ ਟੀਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ। ਨਮਨ ਦੀ ਚੋਣ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ, ਸਗੋਂ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦਾ ਜਨੂਨ

ਨਮਨ ਧੀਰ ਦਾ ਜਨਮ 31 ਦਸੰਬਰ 1999 ਨੂੰ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਅੰਬਾਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜੱਦੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਰਨਾਲਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਦੇ ਨਿਊ ਕੈਂਟ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਿਆ। ਨਮਨ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਰੇਸ਼ ਧੀਰ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਸਟੋਰ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਮਾਤਾ ਨਿਰੂਪਮਾ ਧੀਰ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕਾ ਹਨ।
ਨਮਨ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਲਗਾਅ ਸੀ। ਮਹਿਜ਼ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ’ਤੇ ਬੱਲੇ ਅਤੇ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਾਨੀ ਕੋਲੋਂ ਅਕਸਰ ਨਵਾਂ ਬੱਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮੁਹੱਲੇ ਦੇ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਟੀਮ ਬਣਾ ਕੇ ਗਲੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਨਮਨ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਛੁਪੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੀ ਸਹੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿਵਾਈ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਨਮਨ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕ੍ਰਿਕਟ ਹੀ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਲਗਭਗ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਬਰਜਿੰਦਰਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਦੌੜਨ, ਸਰੀਰਕ ਕਸਰਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਬੀ.ਏ. ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਪਟਿਆਲਾ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲਾ ਲਿਆ।
ਆਰਥਿਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਸਾਥ

ਕ੍ਰਿਕਟ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਖੇਡ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਕਿੱਟ, ਬੱਲੇ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਖੁਰਾਕ, ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ’ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਖ਼ਰਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮੱਧਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਇਹ ਸਾਰੇ ਖ਼ਰਚੇ ਚੁੱਕਣੇ ਸੌਖੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਨਮਨ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਇਸ ਔਖੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਦੇ ਨਾਨਾ ਧਰਮ ਪਾਲ ਸੇਠੀ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਨ ਦੇ ਖੇਡ ਖ਼ਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਨਮਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜੀ ਅਤੇ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਤਾਅਨਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਨਮਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਨਰੇਸ਼ ਧੀਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਨਮਨ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕੋਚ ਗਗਨ ਸਿੱਧੂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਹਿਮ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਜਾਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ

ਨਮਨ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਪਹਿਲੂ ਉਹ ਦੌਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਅੰਡਰ-16 ਟੀਮ ਵੱਲੋਂ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਗਲੇ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸੂਬਾਈ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਿਆ। ਲਗਾਤਾਰ ਅਣਦੇਖੀ ਅਤੇ ਚੋਣ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।
2022 ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਛੱਡ ਕੇ ਕੈਨੇਡਾ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਐਡਮੰਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉੱਥੇ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵੱਸ ਜਾਵੇ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ। ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੋਰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਪਿਤਾ ਦੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਨਮਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾਕੁੰਨ ਮੋੜ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਛੱਡਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਦਸੰਬਰ 2022 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮੁੜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ।
ਆਈਪੀਐੱਲ ਵਿੱਚ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ

ਨਮਨ ਧੀਰ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਲਈ ਵੀ ਖ਼ਾਸ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਈਪੀਐੱਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ। ਨਮਨ ਧੀਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਪਛਾਣ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਿਲੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੇਰ-ਏ-ਪੰਜਾਬ ਟੀ-20 ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਖੇਡ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਇੰਡੀਅਨਜ਼ ਦੇ ਟੈਲੈਂਟ ਸਕਾਊਟਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ। 2023 ਦੇ ਆਈਪੀਐੱਲ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਇੰਡੀਅਨਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਖੇਡਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ।
ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਮਨ ਨੇ ਹਮਲਾਵਰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਿਆਂ ਮਹਿਜ਼ 28 ਗੇਂਦਾਂ ਵਿੱਚ 62 ਦੌੜਾਂ ਦੀ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਪਾਰੀ ਖੇਡੀ। ਇਸ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਛੱਕੇ ਲਗਾਏ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ। 2024 ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 140 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
2025 ਦੀ ਆਈਪੀਐੱਲ ਮੈਗਾ ਨਿਲਾਮੀ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਿਖਾਈ। ਰੌਇਲ ਚੈਲੰਜਰਜ਼ ਬੰਗਲੁਰੂ, ਦਿੱਲੀ ਕੈਪੀਟਲਜ਼, ਰਾਜਸਥਾਨ ਰੌਇਲਜ਼ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਕਿੰਗਜ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੋਲੀ ਦੀ ਦੌੜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਬਈ ਇੰਡੀਅਨਜ਼ ਨੇ ਰਾਈਟ ਟੂ ਮੈਚ (RTM) ਕਾਰਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ 5.25 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ।
ਇਹ ਰਕਮ ਨਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਆਈਪੀਐੱਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਈਪੀਐੱਲ ਕਰਾਰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਤਾਂ ਸੀ, ਪਰ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਮਿਲਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਪੱਕਾ ਘਰ ਬਣਾਵੇ।
64 ਗੇਂਦਾਂ ਵਿੱਚ 173 ਦੌੜਾਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਾਰੀ

ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਮਨ ਨੇ ਸ਼ੇਰ-ਏ-ਪੰਜਾਬ ਟੀ-20 ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਪਾਰੀ ਖੇਡੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸੂਰਮਾਜ਼ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਮੁਹਾਲੀ ਕਿੰਗਜ਼ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਮਹਿਜ਼ 64 ਗੇਂਦਾਂ ਵਿੱਚ 173 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਇਸ ਪਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 16 ਚੌਕੇ ਅਤੇ 12 ਛੱਕੇ ਲਗਾਏ। ਉਸ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ 20 ਓਵਰਾਂ ਵਿੱਚ 279 ਦੌੜਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਕੋਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ 67 ਦੌੜਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ।
ਇਹ ਪਾਰੀ ਟੀ-20 ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਕੋਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਨਮਨ ਦਾ ਸਕੋਰ ਕ੍ਰਿਸ ਗੇਲ ਦੇ 175 ਦੌੜਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਦੌੜਾਂ ਘੱਟ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਿੱਜੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹਰ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਡ ਕੇ ਟੀਮ ਲਈ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਉਣ ’ਤੇ ਸੀ।
ਬਹੁਪੱਖੀ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ ਖੇਡਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ੈਲੀ

ਨਮਨ ਧੀਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਪੱਖੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦਾ ਹਮਲਾਵਰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਟੀਮ ਦੀ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕ੍ਰਮਾਂ ’ਤੇ ਖੇਡ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਟੌਪ ਆਰਡਰ, ਮਿਡਲ ਆਰਡਰ ਅਤੇ ਲੋਅਰ ਆਰਡਰ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਮੀਡੀਆ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਸਹਿਜ ਧਵਨ ਨੇ ਵੀ ਨਮਨ ਧੀਰ ਦੀ ਇਸ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨਮਨ ਚੋਣਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਟੀਮ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ’ਤੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਫ਼-ਸਪਿੰਨ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ੀਲਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੰਗਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਪਯੋਗੀ ਆਲਰਾਊਂਡਰ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮਨ ਦੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨਿਰੂਪਮਾ ਧੀਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਉੱਠ ਕੇ ਜਿਮ ਅਤੇ ਦੌੜਨ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਵੀ ਆਈ, ਪਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।

ਨਮਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਰੇਸ਼ ਧੀਰ ਨੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਬੱਚੇ ਦੀ ਕਿਸੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਮਾਪੇ ਦਸਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੁਚੀ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਸਹੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮਨ ਧੀਰ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਘਰਸ਼, ਸਬਰ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੀ ਖੇਡ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ, ਆਈਪੀਐੱਲ ਅਤੇ ਹੁਣ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮੌਕਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੇ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ। ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਔਖੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੋਰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ।



Leave a Comment