ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਵੱਡਾ ਇਤਿਹਾਸ! 7 ਸਾਲਾ ਤੇਗਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ 6,000 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਸਰ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੋਣਹਾਰ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ, ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਮਾਣਮੱਤੀ ਰਵਾਇਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਿਆਂ ਰੂਪਨਗਰ ਦੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾ ਨੰਨ੍ਹੇ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਤੇਗਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕੀਰਤੀਮਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ ਹੈ। ਤੇਗਬੀਰ ਨੇ 6,000 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਚੀ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਸਰ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਦਰਜ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ।
ਸਿਰਫ਼ 7 ਸਾਲ ਅਤੇ 10 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਤੇਗਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਲਾਹੌਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਜ਼ਾਂਸਕਰ ਪਰਬਤ ਲੜੀ ਦੀ 6,111 ਮੀਟਰ ਉੱਚੀ ਮਾਊਂਟ ਯੂਨਮ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਫਤਿਹ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਉਪਲਬਧੀ ਉਸ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸਮਰੱਥਾ, ਹੌਸਲੇ, ਲਗਨ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 6,000 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਸਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਮੁੰਬਈ ਦੀ ਕਾਮਿਆ ਕਾਰਥਿਕੇਯਨ ਦੇ ਨਾਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 2017 ਵਿੱਚ 9 ਸਾਲ ਅਤੇ 11 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਤੇਗਬੀਰ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਨਵਾਂ ਕੀਰਤੀਮਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।

ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ, ਰੂਪਨਗਰ ਦੀ ਤੀਜੀ ਜਮਾਤ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੇਗਬੀਰ ਸਿੰਘ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਲਈ ਇਸੇ ਸਾਲ 7 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਹਾੜੀ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਔਕੜਾਂ, ਬੇਹੱਦ ਠੰਢ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚਾਈ ’ਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਵਰਗੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ 13 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਤੇਗਬੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸੁਖਿੰਦਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਵੀ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਪੜਾਅ ਬੇਹੱਦ ਔਖਾ ਸੀ। 13 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਨੌਂ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਪੈਦਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਪਥਰੀਲੇ ਰਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਪਹਿਰ 2 ਵੱਜ ਕੇ 50 ਮਿੰਟ ’ਤੇ ਉਹ ਮਾਊਂਟ ਯੂਨਮ ਦੀ ਚੋਟੀ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਏ।
ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਨੂੰ ‘ਪਰਵਤਮ ਐਕਸਪੀਡੀਸ਼ਨ ਐਂਡ ਟ੍ਰੈਵਲ’ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸੰਸਥਾ ਵੱਲੋਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਮਾਣ-ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਮਿਤੀ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਤੇਗਬੀਰ ਦੀ ਉਮਰ ਸਬੰਧੀ ਵੇਰਵੇ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਹੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵੱਲ ਕਦਮ ਵਧਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਸਿਖਲਾਈ

ਤੇਗਬੀਰ ਦੀ ਇਹ ਸਫਲਤਾ ਕੋਈ ਅਚਾਨਕ ਮਿਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ, ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸੁਖਿੰਦਰਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਰੂਪਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ (Administrator) ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੇਗਬੀਰ ਨੇ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਲਈ ਲਗਭਗ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਨਿਯਮਤ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਸਰੀਰਕ ਸਿਖਲਾਈ ਕੋਚ ਬਿਕਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਘੁੰਮਣ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਤੇਗਬੀਰ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਸਮਰੱਥਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਪੈਦਲ ਚੱਲਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਭਿਆਸ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਪਰਬਤਾਰੋਹਣ (Mountaineering) ਦੌਰਾਨ ਉੱਚਾਈ ਵਧਣ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈਣ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੇਗਬੀਰ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਦੌੜ, ਸਰੀਰਕ ਕਸਰਤ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਤਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾਈ ਵਾਲੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬੇਸ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪਰਬਤਾਰੋਹਣ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ‘ਅਨੁਕੂਲਨ’ (Adaptation) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਤਿਮ ਚੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਠੰਢੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਿਫ਼ਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਤੇਗਬੀਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੌਸਲਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ।
ਮਾਂ ਨੇ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਡ ਜਾਂ ਸਾਹਸੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਤੁਲਿਤ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਵੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੇਗਬੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਡਾ. ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ, ਜੋ ਪੇਸ਼ੇ ਤੋਂ ਇਸਤਰੀ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਮਾਹਿਰ ਡਾਕਟਰ ਹਨ, ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਗਬੀਰ ਦੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਿਆਂ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਖੁਰਾਕ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ, ਵਿਟਾਮਿਨ, ਖਣਿਜ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸਮਰੱਥਾ ਵੱਲ ਖਾਸ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤੇਗਬੀਰ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਿਹਾ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕੀਤੀ, ਜਦਕਿ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਿਯੋਗ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।
ਤੇਗਬੀਰ ਦੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵੀ ਹਨ ਬੇਮਿਸਾਲ

ਮਾਊਂਟ ਯੂਨਮ ਦੀ ਚੋਟੀ ਸਰ ਕਰਨਾ ਤੇਗਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਉਹ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪਰਬਤਾਰੋਹਣ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰੈਲ 2024 ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ਼ 5 ਸਾਲ ਅਤੇ 7 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਐਵਰੈਸਟ ਬੇਸ ਕੈਂਪ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ। ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਦੇ ਬੇਸ ਕੈਂਪ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਾਹਸੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗਸਤ 2024 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਮਾਊਂਟ ਕਿਲੀਮੰਜਾਰੋ ਸਰ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਏਸ਼ੀਆ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਅਤੇ ਇੰਡੀਆ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਪਛਾਣ ਦਿਵਾਈ।
ਅਪ੍ਰੈਲ 2025 ਵਿੱਚ ਤੇਗਬੀਰ ਨੇ ਨੇਪਾਲ ਦੇ 235 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲੰਮੇ ਅੰਨਪੂਰਨਾ ਸਰਕਟ ਟ੍ਰੈਕ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਲੰਮੀ ਦੂਰੀ, ਉੱਚਾਈ ਅਤੇ ਔਖੇ ਪਹਾੜੀ ਰਸਤਿਆਂ ਕਾਰਨ ਖਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੂਨ 2025 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਯੂਰਪ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਮਾਊਂਟ ਐਲਬਰਸ ਸਰ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ‘ਰਾਜ ਪੁਰਸਕਾਰ’ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੁਲਾਈ 2026 ਵਿੱਚ ਮਾਊਂਟ ਯੂਨਮ ਦੀ 6,111 ਮੀਟਰ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਸਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਰਬਤਾਰੋਹਣ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਧਿਆਇ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਸਨਮਾਨ

ਤੇਗਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਵੀ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਜੁਲਾਈ 2025 ਵਿੱਚ ਮਾਊਂਟ ਐਲਬਰਸ ਸਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ, ਲਗਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਖੇਡ ਜਗਤ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਾ ਰੱਖਦਿਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਦਮ ਸੀ। ਇੱਕ ਨੰਨ੍ਹੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲੋਂ ਇੰਨੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨਾ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
“ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਰ ਵਿਖਾਇਆ”- ਤੇਗਬੀਰ
ਮਾਊਂਟ ਯੂਨਮ ਦੀ ਚੋਟੀ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਗਬੀਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ’ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਲੰਮੀ ਅਤੇ ਔਖੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸਨ, “ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਰਸਤਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਚੋਟੀ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।”
ਤੇਗਬੀਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਦੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਰਬਤਾਰੋਹਣ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜੋਖ਼ਮ ਭਰਿਆ ਸਾਹਸੀ ਖੇਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਹੈ।

ਦੱਸਦੇ ਚੱਲੀਏ ਕਿ ਤੇਗਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਵੱਲੋਂ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਸਰ ਕਰਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਿਯੋਗ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਲਗਨ ਅਤੇ ਸਹੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰੂਪਨਗਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੰਨ੍ਹੇ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰੁਚੀਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੌਕੇ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤੇਗਬੀਰ ਦੀ ਪਰਬਤਾਰੋਹਣ ਯਾਤਰਾ ਅਜੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਹੜੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਦਿਲਚਸਪ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਲਹਾਲ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਖੇਡ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰ ਅਧਿਆਇ (Memorable Chapter) ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।



Leave a Comment