ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀ ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਗਾਥਾ!

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ “ਕਿਰਤ ਕਰੋ, ਨਾਮ ਜਪੋ, ਵੰਡ ਛਕੋ” ਦੇ ਸਰਵ-ਉੱਚ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸੀ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਮਿਟਾਉਣ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਲੜ ਲੱਗਣ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀ, ਨਾਮ-ਬਾਣੀ ਦੇ ਰਸੀਏ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਪੰਨਿਆਂ ‘ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਜੀਵਨ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਜਿਊਂਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਬੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਬਰਸੀ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਨਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ (ਜਨਮ) 5 ਸਾਵਣ 1880 ਈਸਵੀ (ਦੇਸੀ ਮਹੀਨੇ ਮੁਤਾਬਕ) ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿੰਡ ਭੰਗਵਾਂ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਸਰਦਾਰ ਨੱਥਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਈ ਖੇਮੀ ਜੀ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਮਹਾਂਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਧੰਨ ਹੋ ਗਏ।

ਬਾਲ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਹੀ ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਆਮ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਜਿੱਥੇ ਆਮ ਬੱਚੇ ਖੇਡਾਂ-ਕੁੱਦਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਿਕ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਬੈਠ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖਾਰਬਿੰਦ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹਰ ਗੱਲ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਲ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਨਿਰਮਲਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੰਦਾਂ ਹੇਠ ਉਂਗਲਾਂ ਦੱਬ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਰਸਨਾ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਬਰਕਤ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਬਚਨ ਆਪ ਜੀ ਉਚਾਰਦੇ, ਉਹ ਸਤਿ ਹੋ ਕੇ ਨਿਬੜਦਾ।

ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿਸਥ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਨੌਕਰੀ

ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਗ੍ਰਹਿਸਥ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਉਮਰ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਅਨੰਦ ਕਾਰਜ ਤਲਵੰਡੀ (ਨੇੜੇ ਬਟਾਲਾ) ਵਿਖੇ ਸਰਦਾਰ ਗੰਡਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸਪੁੱਤਰੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਸਹੁਰਾ ਸਾਹਿਬ ਸਰਦਾਰ ਗੰਡਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ।

ਨੌਕਰੀ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰ ਚੱਲ ਰਹੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਲਾਟ ਮੱਠੀ ਨਹੀਂ ਪਈ। ਉਹ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰੀ ਡਿਊਟੀ ਪੂਰੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੀਸ ਗੰਜ ਸਾਹਿਬ (ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ, ਦਿੱਲੀ) ਵਿਖੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਭਰਦੇ। ਉੱਥੇ ਆਪ ਜੀ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ‘ਆਸਾ ਦੀ ਵਾਰ’ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਇਲਾਹੀ ਰਸ ਅਤੇ ਖਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਸੁਣਦਾ, ਮੰਤਰ-ਮੁਗਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਸੰਗਤਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਰਸੀਲਾ ਕੀਰਤਨ ਸਰਵਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਸਨ।

ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਖਿੱਚ ਇੰਨੀ ਵੱਧ ਗਈ ਕਿ ਸੰਸਾਰਿਕ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਅਧਿਆਤਮਕ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਣ ਲਈ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ। ਨੌਕਰੀ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪ ਜੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨਾਲ ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ) ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਚਲਾਇਆ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉੱਥੇ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ-ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪ ਜੀ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਾਰਾਗੜ੍ਹੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਆ ਗਏ।

ਇੱਥੇ ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੋੜ ਆਇਆ। ਇੱਥੇ ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਧੰਨ-ਧੰਨ ਬਾਬਾ ਨੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨਾਨਕਸਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਖ਼ੁਦ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਬੰਦਗੀ ਦੇ ਪੂਰਨ ਮੁਜੱਸਮੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਮਿਲਾਪ ਨੇ ਅਧਿਆਤਮ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਮਿਲਣੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਤਮਿਕ ਸਾਂਝ ਇੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਸੀ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਖ਼ੂਬੀ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਸੰਗਤ ਨੇ ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ।

ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਕਸਬੇ ਰਾਜਾਸਾਂਸੀ ਵਿਖੇ ਆ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਬੀਆਬਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਉਹ ਜਿਸ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਅੰਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ (ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ) ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਅਤੇ ਕੇਵਲ “ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ” ਦੇ ਲੜ ਲੱਗਣ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ‘ਤੇ ਪੂਰਨ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪਾਖੰਡਵਾਦ ਅਤੇ ਕਰਮਕਾਂਡਾਂ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸਨ। ਅੰਤ, ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦੀ ਦਾਤ ਵੰਡਦੇ ਹੋਏ, 18 ਹਾੜ 1922 ਈਸਵੀ ਨੂੰ ਆਪ ਜੀ ਆਪਣੀ ਸੰਸਾਰਿਕ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਸੱਚਖੰਡ ਜਾ ਬਿਰਾਜੇ।

ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੰਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ

ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਦ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਰਾਜਾਸਾਂਸੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ‘ਏਅਰਪੋਰਟ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ’ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀਆਂ ਸਮੂਹ ਸੰਗਤਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ “ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੰਤਸਰ ਸਾਹਿਬ” ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਲਗਾਤਾਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਨਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਵਜੋਂ ਇੱਥੇ ਸ੍ਰੀ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਸਾਹਿਬ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਏਅਰਪੋਰਟ ਉੱਤੇ ਸੰਗਤਾਂ ਲਈ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਲਾਂਘਾ

ਏਅਰਪੋਰਟ ਅਥਾਰਟੀ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਿਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਗੇਟ (ਲਾਂਘਾ) ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੇਟ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਵੇਰੇ 6:00 ਵਜੇ ਤੋਂ ਸਵੇਰੇ 8:30 ਵਜੇ ਤੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੰਗਰਾਂਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਹਾੜੇ ‘ਤੇ ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਦਿਆਂ ਇਹ ਗੇਟ ਸਵੇਰੇ 8:00 ਵਜੇ ਤੋਂ ਦੁਪਹਿਰ 12:00 ਵਜੇ ਤੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤਾਂ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਆਤਮਿਕ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਹਰ ਸਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਸਾਲ ਵੀ ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਬਰਸੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਅਥਾਰਟੀ, ਲੋਕਲ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਇਲਾਕਾ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਅਣਥੱਕ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ 2 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੰਤਸਰ ਸਾਹਿਬ, ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਰਾਜਾਸਾਂਸੀ (ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ) ਵਿਖੇ ਬੜੀ ਹੀ ਸ਼ਰਧਾ, ਧੂਮ-ਧਾਮ ਅਤੇ ਅਦਬ-ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਮਨਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਇਸ ਮਹਾਨ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਪੰਥ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਗੀ ਜੱਥੇ, ਢਾਡੀ ਜੱਥੇ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਕਥਾਵਾਚਕ ਹਾਜ਼ਰੀ ਭਰਨਗੇ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਰਸਭਿੰਨੀਆਂ ਹਾਜ਼ਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜਨਗੇ। ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਸੰਗਤਾਂ ਲਈ ਅਟੁੱਟ ਗੁਰੂ ਕੇ ਲੰਗਰ ਵਰਤਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਏਅਰਪੋਰਟ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਠੰਢੇ ਜਲ, ਮੈਡੀਕਲ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜਾ ਘਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਬਾਬਾ ਜਵੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਬਰਸੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮੇਲਾ ਜਾਂ ਇਕੱਠ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਵਸਰ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤ ਮਾਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਅਤੇ ਤਣਾਅ ਭਰੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਇਨਸਾਨ ਮਾਇਆ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਸਕੂਨ ਭੁੱਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।